Het verdere verloop

Ik ben in december en januari op controle geweest. Niks bijzonders te melden, het blijft goed gaan. Mijn nierfunctie is stabiel en dat is alleen maar mooi te noemen.
In december ging mijn suiker weer omhoog. Dit keer werd hij erg hoog, dus ik moest weer aan de insuline. Dit heeft een maandje geduurd en nu is het weer normaal. In het ziekenhuis dachten ze dat het misschien aan de Prednison lag. Dit is ook een bijwerking van dit medicijn. Dus ipv afbouwen van Cell Cept moest ik de Prednison af gaan bouwen. Op 20 januari heb ik daarvan mijn laatste pilletje geslikt, dus er is weer een medicijn van mijn lijstje afgestreept.
Begin december kreeg ik last van een verkoudheid. Roelof en Cindy waren verkouden en die hadden mij dus waarschijnlijk aangestoken. Mijn voorhoofds- en bijholten zaten “vol”, dus dan ga ik gelijk aan de neusdruppels. Want ik krijg er zo’n hoofdpijn van als dat allemaal vast zit en dat is erg irritant. De dokter zei al bij een controle dat de Prednison de koorts onderdrukt, dus mocht ik wel koorts krijgen, kon het een soort explosie worden. Tot dan toe ging het allemaal goed.
Op Kerstavond had ik het vreselijk koud, ik voelde me niet lekker en ben dus maar in een lekker warm bad gaan liggen. Daar knapte ik iets van op, maar ’s nachts kreeg ik toch echt koorts. Warm, koud, zweten, gelukkig niet erg rillen, maar prettig was het zeker niet. Ik ben dus eerste Kerstdag ook maar op bed blijven liggen, in de hoop dat ik me beter zou gaan voelen, maar helaas. ’s Middags om 13.00 uur ben ik er maar uit gegaan en omdat ik nog steeds koorts had hebben we het ziekenhuis maar gebeld.
Mijn verkoudheid zat “hoog”, dus ik wist wel dat ik geen longontsteking kon hebben. De dokter vroeg wat ik wilde: Of hij zou een recept faxen naar de dienstdoende apotheek of ik mocht langskomen. Ik wilde voor alle zekerheid toch maar langsgaan. Leuk uitje met Kerst! Cindy had geen zin om mee te gaan, die heeft zich al zo vaak verveeld op een EHBO. Die bleef lekker thuis achter de computer een spelletje doen. Op een EHBO is het enige wat je doet wachten, dus dat is ook erg saai.
De dokter vond dat ik toch ook maar een plasje in moest leveren. Dat hebben ze onderzocht en toen bleek ik ook nog een urine-weg infectie te hebben. Toch maar goed dat we gegaan zijn….
Hij vond me (gelukkig) niet ziek genoeg om me op te nemen, dus we mochten weer naar huis. Om 19.00 uur waren we weer thuis.
We zouden lekker met zijn drietjes thuis zijn die dag en Cindy wilde graag zelf sushi maken. Ook dat viel helaas voor het grootste gedeelte in het water. Roelof en Cindy hebben een paar hapjes gemaakt en ik heb een cracker op….
Gelukkig deed de anti-biotica zijn werk en was ik na een week weer redelijk hersteld. Omdat ik nog steeds weinig conditie heb val ik dan wel weer een stuk terug, maar daar is weinig aan te doen momenteel. Het wordt tijd dat het mooie weer eraan komt, dan kan ik op de fiets stappen en er vaker uit!
Dit bericht is geplaatst in Onderzoek. Bookmark de permalink.